با خیالت عمری ، روز و شب درگیرم
توی رویام هر شب ، دستتو می گیرم
بی تو خیلی تنهام ، چقدر از من دوری
رفتی و با گریه گفتی که مجبوری

تو دلم آتیشه بگو بر می گردی
با نگات آخه منو عاشقم کردی
زیر بارون بی تو ، براي تو می خونم
تا ابد ، تا زنده ام واسه تو می مونم

اگه عاشق باشی ، دوری هم شیرینه
لحظه هامون رنگ شادی رو می بینه
واسه رویای من ، بهترین تعبیری
اگه با هم بودیم واسه هم می میریم

تو دلم آتیشه بگو بر می گردی
با نگات آخه منو عاشقم کردی
زیر بارون بی تو ، براي تو می خونم
تا ابد، تا زنده ام، واسه تو می مونم

با خیالت عمری ، روز و شب درگیرم
توی رویام هر شب ، دستتو می گیرم
بی تو خیلی تنهام ، چقدر از من دوری
رفتی و با گریه گفتی که مجبوری

تو دلم آتیشه بگو بر می گردی
با نگات آخه منو عاشقم کردی
زیر بارون بی تو ، براي تو می خونم
تا ابد ، تا زنده ام واسه تو می مونم

پریده رنگ تر از یک غروب پاییزی

نشسته ام به تماشا

و مثل خاطره های من ، آفتاب

                                   غروب می کند آرام

ببین چو گرده ی نارنجی ته دره

در اوج تنهایی ،

زهر تلخ دوری تو

به کوچه ی رگهایم

                                 رسوب میکند آرام

طلوع چشم تو را یاد میکنم

کرانه ها را فریاد میکنم :

غروب هرگز پایان نبوده است

من از بلندترین قله باز خواهم گشت . . .

گریه کنم یا نکنم
حرف بزنم یا نزنم
من از هوای عشق تو ، دل بکنم یا نکنم

با این سوال بی‌ جواب ، پناه به آینه می برم
خیره به تصویر خودم ، می پرسم از کی‌ بگذرم

یه سوی این قصه تویی‌
یه سوی این قصه منم
بسته به هم وجود ما
تو بشکنی ، من می شکنم

گریه کنم یا نکنم
حرف بزنم یا نزنم
من از هوای عشق تو ، دل بکنم یا نکنم

 
نه از تو می ‌شه دل برید
نه با تو می ‌شه دل سپرد
نه عاشق تو می ‌شه موند
نه فارغ از تو می ‌شه موند
هجوم بن بست رو ببین ، هم پشت سر ، هم رو به رو
راه سفر با تو کجاست
من از تو می پرسم بگو

بن بست این عشق رو ببین ، هم پشت سر ، هم رو به رو
راه سفر با تو کجاست
من از تو می پرسم بگو
گریه کنم یا نکنم
حرف بزنم یا نزنم
من از هوای عشق تو ، دل بکنم یا نکنم

تو بال بسته ی منی‌
من ، ترس پرواز تو ام
برای آزادی عشق از این قفس من چه کنم
گریه کنم یا نکنم
حرف بزنم یا نزنم
من از هوای عشق تو ، دل بکنم یا نکنم؟؟؟؟

لحظه جادویی قصه ما

گفتن دوست دارم بود با نگاه

جلوی چشم منی هر جا می رم

می دونی خاطرتو خیلی می خوام

پشت این پنجره های نقره ای

شب مهتابی چشمای منه

رد شو از وسعت تنهایی من

دل واسه دیدن تو پر می زنه

واسه با وجود تو یکی شدن

دل بی طاقت من منتظره

خلوت شب منو به هم نریز

 نذار این لحظه ها بی تو بگذره

واسه با وجود تو یکی شدن

نفسم ثانیه ها رو می شمره

اسم تو مث یه احساسه برام

وقت اوج گرفتن قلب منه

طعم بوسه های تو رو لبام مونده هنوز

گرمی وجود تو منو می کشه یه روز

بیا برگرد دل من طاقت دوری تو نداره

همه جا هر لحظه چیزی تو رو یاد من می یاره

واسه طی کردن این شب پای خسته

رج بزن فاصله ها رو خط به خط جاده به جاده

چشم به راه تو نشسته  دلی که دل به تو داده

دلی که اگه نباشی زنده بودنو نمی خواد

دیگه تو سرنوشتش هیچکی مث تو نمی یاد

امشب به یاد تک تک ِ شب ها دلم گرفت

در اضطراب کهنه ی غم ها ، دلم گرفت 

انگار بغض تازه ای از نو شکسته شد

در التهاب ِ خیس ِ ورق ها ، دلم گرفت !

از خواندن تمام خبر ها تنم بسوخت ...

از گفتن تمام غزل ها دلم گرفت ...

در انتظار تا که بگیرم خبر ز تو ...

در آتش ِ گرفته سراپا... دلم گرفت !

متروکه نیست خلوتِ سرد دلم ولی

از ارتباطِ مردم ِدنیا دلم گرفت !!

یک رد ِ پا که سهم ِ من از بی نشانی است!

از رد ِ خون که مانده به هر جا ، دلم گرفت

اینجا منم و خاطره هایی تمام تلخ

اقرار میکنم درآمدم از پا ... دلم گرفت ...

نه اینکه فکر کنی دل ، از تو کنده ام ! 

یا اینکه از محال ِ تمنا دلم گرفت ! 

از لحظه ای که هر دو نگاهم اسیر شد

در امتداد هیچ ِ قدم ها دلم گرفت

از لحظه ای که خیس شدم در خیال تو

آن دم که تنگ شدند نفس ها دلم گرفت

ازین که باز تو نیستی کنار من

ازین که باز خسته و تنها ... دلم گرفت

تکرار می کنم این سطرهای کهنه را ...

تکرار می کنم که خدایا !! دلم گرفت !!

                                      "   ا.بیانی   "

دوباره شب است و من بیدار ...

  نمیدانم در سکوت شب چه حکمتی است که مرا بی خواب می کند

  و به سوی خود می کشاند .

  در سکوت شب باور می کنم که صدایم شنیده می شود

  و ناباورانه دعاهایم مستجاب .

  آنچه هم اکنون در این نیمه شب مهمترین است ،

  راهی است که پیمودنش مرا به تو نزدیک خواهد کرد .

  و همین آرامش جاودانه ، برای من خوشبختی کاملی است .

Let life help you realize that

It is what you make it , and

That is can be every thing

                       .You want it be

             ... Have a wonderful day 

                           . Today and every day  

زندگی را بگذار که یاورت شود تا که دریابی ،

او همان است که به دست های خویش بنا کرده ای

                      و این توان را دارد تا همان شود

                                                  که تو می خواهی .

                    روزت شگفت و سرخوش باد ...

                                                    امروز و هر روز

                                  "بست"

تنها نرو این راه ِ رفتن نیست
دنیای تو چیزی بجز من نیست

تو از خودت چیزی نمیدونی
تنها نرو... تنها نمیتونی

میری که با فکر ِ تو تنها شم
میری که همدرد ِ خودم باشم

تو آخر ِ راهو نمیدونی
تنها نرو... تنها نمیتونی

من حال این روزاتو میدونم
چیزی نگو چشماتو میخونم

این جاده تا وقتی نفس داره
چشماشو از تو بر نمیداره

من از هوای جاده دلگیرم
از فکرشم دلشوره میگیرم

این آینه تو  فکر ِ شکستن نیست
باور نکن این صورت ِ من نیست

تا جاده میره سمت بیراهه
گم کن منو این آخرین راهه

من حال ِ این روزاتو میدونم
چیزی نگو چشماتو میخونم

این جاده تا وقتی نفس داره
چشماشو از تو بر نمیداره

من از هوای جاده دلگیرم
از فکرشم دلشوره میگیرم

این آینه تو فکر ِ شکستن نیست
باور نکن این صورت ِ من نیست

"بست"

در سراشیبی چشم های به ظاهر خاموش

      اشک ها منتظرند ،

                               دیده ها نالانند

و در آن خلوت تاریک نفس های سکوت

  سخن از نغمه مرغ قفسی می گویند ؟

            از تهی می جویند

فصل ها از پی بی فردایی آمدند و رفتند

       سخن از عشق به جا ماند و هنوز

                            من به آن نقطه تقدیر

به تو می اندیشم

هنوز یاد تو

بوی پرنده می دهد ،

با گوش واری از خوشه های مهر .

دریچه ها هنوز آبی آسمان را شیار می کنند

در خلوت سنگها می دوم

و بی قرار آن پرنده ام

                                             که تویی!

آه ... از هجرت تو ...

کاش صبحی که سفر میکردی در باران ...

اشک باران زده ام پیدا بود

کاش...

"بست"

سکوتت را نمی خواهم ، صدایم کن

صدایت مثل رویا ، مثل ابریشم

صدایت مثل معنای محبت ، مثل گل زیباست ...

صدایت غرق خوبی هاست ...

در این تنهایی غمگین صدایم کن

برای شعر های آشنای من ، صدای تو هزاران سطر جا دارد

سکوتت را نمی خواهم ، صدایم کن...

              " بست"

شب تا صبح بیدارم

از عشقت می بارم

بی خبر از حالم موندی

مهربون یارم

دیگه بد جور دلگیرم

دیگه از جونم سیرم

تو سکوتم توی بغضم

بی تو دارم می میرم

تو که نیستی آوارم

از دنیا بیزارم

تو که نیستی بی ماهم

تک و تنها توی راهم

تو که نیستی تاریکم

به نبودن نزدیکم

تو که نیستی بی برگم

بی روحم یک سنگم

تو که نیستی نه هوا هست

نه نفس هست نه ترانه

تو که نیستی واسه موندن

نمی مونه یه بهانه

............

می نویسم از تو و از موج یادی که می کوبد به ساحل بی قرار قلبم .

تا دورها تو را به نام اشک هایم می شناسم وبا لحن همیشگی گریه می خوانمت .

تو حس می شوی از آن سوی قلبم.از پشت حصارهای وجودم.

نمی دانم تا کی به سینه بیاویزم گل خاطراتت را؟

از کجا به دست های تو برسم ؟

از کدام پنجره تو را ببینم ؟ 

 از کدام هوا تو را نفس بکشم ؟

بگو . به من بگو که صدای تو همان آواز لرزانی است که نام مرا می شناسد .

بگو که هنوز هم رنگ چشم های مرا روی شیشه پنجره ی قلبت نقاشی می کنی .

بگو که می دانی من از جنس تنهایی ام و کوچیده به سرزمین غربت .

به شهر دلتنگی . صدایم کن .

بگو که هنوز هم برای منی.

هر چند که دلتنگ تر از تنگ بلورم

با کوه غمت سنگ تر از سنگ صبورم

اندوه من انبوه تر از دامن الوند

بشکوه تر از کوه دماوتد غرورم

یک عمر پریشانی دل بسته به مویی است

تنها سر مویی ز سر موی تو دورم

ای عشق به شوق تو گذر می کنم از خویش

تو قاف قرار من و من عین عبورم

بگذار به بالای بلند تو ببالم

کز تیره ی نیلوفرم و تشنه ی نورم

                  "زنده یاد  قیصر امین پور" 

تبقى اغلى الحبايب

تو با ارزشترین معشوق باقی خواهی ماند

مهما تبعد يا غايب انت كل الهوى

ای کسی که از نگاه من پنهان شدی هرچقدر از من دور بشوی همچنان تنها عشق من باقی خواهی ماند

مين قالك بنسى حبك

چه کسی به تو گفت که من عشق تو را فراموش خواهم کرد

حبيبي كتير بحبك

عزیزم خیلی دوستت دارم

لازم نرجع سوى

ما باید به سوی یکدیگر برگردیم و در کنار هم باقی بمانیم

قلبي لغيرك ما انكتب

روزگار نتوانست که دفتر قلبم را برای شخص دیگری بنویسد

صدق ما بعرف شو السبب

باور کن که نمی دانم علت این همه وابستگی چیست؟

انت حبيبي والعتب مرفوض

تو عشق من هستی و جای هیچ گونه شک و ملامتی نیست

تبعد انا ببقى انا

هر چقدر دور بشوی من همان مرد تو باقی خواهم ماند

ترجع انا بحبك انا

و اگر که به سراغ من بیایی من همچنان تو را دوست خواهم داشت

انت انا تنسی الهوی ممنوع

تو همان من هستی و اجازه نداری که عشق ما را از یاد ببری

بعدك مراح اعرف حدی

بعد از تو خواهان هیچ کس دیگری نیستم

لا بسمع صوت ولا صدى

دیگر نه صدایی خواهم شنید و نه پژواک صدایی در من تاثیر خواهد گذاشت

انت غرامك بالقلب والروح

عشق تو در اعماق قلب و وجود من حک شده است

حبك هنا بعدك ضنى

عشق تو همان سعادت و دوری از تو رنج کشیدن است

عنك انا مالي غنى

دیگر نمی توانم که هیچ ترانه ای بخوانم

سحرني بكلامك يا حبيب الروح

عزیزم تو تمام هستی مرا با حرفهای خود افسون کرده ای

"بست"

باز پاییز است و من دلتنگ تو
باز قلبم می زند آهنگ تو

پاییز زیباترین فصلی است که خدا برای من آفریده.
و فراموش نمی کنم که زیباترین حادثه های عمرم در پاییز رخ داده
پاییز بهار من است....

                          " تیما "

می نویسم از تو و از موج یادی که می کوبد به ساحل بی قرار قلبم .

تا دورها تو را به نام اشک هایم می شناسم وبا لحن همیشگی گریه می خوانمت .

تو حس می شوی از آن سوی قلبم.از پشت حصارهای وجودم.

نمی دانم تا کی به سینه بیاویزم گل خاطراتت را؟

از کجا به دست های تو برسم ؟

از کدام پنجره تو را ببینم ؟ 

 از کدام هوا تو را نفس بکشم ؟

بگو . به من بگو که صدای تو همان آواز لرزانی است که نام مرا می شناسد .

بگو که هنوز هم رنگ چشم های مرا روی شیشه پنجره ی قلبت نقاشی می کنی .

بگو که می دانی من از جنس تنهایی ام و کوچیده به سرزمین غربت .

به شهر دلتنگی . صدایم کن .

بگو که هنوز هم برای منی.

هر وقت که به یاد تو می افتم

احساس ميكنم بايد چيزي بنويسم چند خط از عشق ،چند خط از دريا، چند خط از ابر، چند خط از فرشته ها وچند خط از مهرباني ... در اين   زمانه اي كه نه روي سنگها مي شود چيزي نوشت ونه روي آبها براي تو نوشتن چه لذتي دارد!!!!.

بايد از تو بنويسم . خوب مي دانم چرا؟ وقتي در هواي تو نفس مي كشم چشمهايم جز تو را نمي بينند ودستانم جز تو را لمس نمي كنند. وقتي سرشكستگي و تنهايي ام را به مهماني خلوتم مي برم و درهاي خيال را بر روي خود مي بندم در انتهاي اين بن بست هم مي دانم كه بايد از تو بنويسم.

عزيزم! چشم هايت را دوست دارم. چشم هایت مرا به ياد روياهاي سبز ودلپذيرم مي اندازد. دنيا را بارها در چشم هايت ديده ام.

خودم ديدم كه يك روز صبح خورشيد پلك هايت را باز كرد و آرام از آن بيرون آمد .

 چشمهاي خودم را نيز خيلي دوست دارم ،چون هر وقت هواي بي تو بودن سنگين مي شود و دلم از فراقت آتش مي گيرد. آن قدر اشك     مي ريزد ومي بارد تا لايه ي شفافي از عطر تو شعله ها را فرو بنشاند.

هر شب بر بام رؤياهايم مي ايستم تا شايد دست در دست ماه به ديدنم بيايي .

هر چقدر هم كه دور باشي دست فرشتگان را مي گيرم ونيلوفرانه آن قدر از ستاره ها بالا مي آيم تا به تو برسم...

« دوست دارم به جاي پرهاي پروانه نگاه تو را در ميان دفتر شعرم بگذارم »

تا وقتي كه توهستي

تا لحظه اي كه ياد تو در خاطر من جاريست...

تا زماني كه دستهاي گرمت همراه دستهاي خسته ي منه...

تا وقتي كه نگاهت تنها پناه گاه وتكيه گاه نگاه سرگردان منه...

تا زماني كه توهمسفر جاده ي زندگي من هستي...

تا وقتي كه شونه هاي تو آروم ترین جاي دنياست

من زنده هستم 

     و دوستت دارم

من و تو زخمی یک تیغیم

تفاوت آنکه در این مسلخ
تو درد تازه و من با خود هنوز زخم کهن دارم

صدا کن مرا ...

صدای تو خوبست

صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبی است

که در صمیمیت حزن میروید

...

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است

و تنهایی من شبیخون حجم ترا پیش بینی نمی کرد

کسی نیست بیا زندگی را بدزدیم

 آن وقت..

میان دو دیدار قسمت کنیم

...

بیا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را

بیا........

                           "تیما"